❗️ In order to use Verkami you must do it from another browser. Install or enter from: Microsoft Edge, Chrome or Firefox. Microsoft has stopped updating the Internet Explorer browser you are using and it is no longer compatible with most websites.

FARAWAY SO CLOSE

After DEAR NEIGHBOR, here is my second photo book: FARAWAY SO CLOSE. It is the diary of an intimate journey. I venture into the woods because that is where my memories lie, in an attempt to fuse the role of father with the role of son through photography.

Alex Llovet

A project of

Category

Created in

Barcelona
0
seconds
106
Pledges
4.300€
From 3.800€
Contribute to the project
View project in Castellano and Català

Choose your reward

Support it with a donation

Contribute without a reward
Donate to the project without receiving any reward:

Hi, I'm Alex Llovet and I want to ask your help to publish my second photobook: FARAWAY SO CLOSE.

A son or daughter teaches you how to learn again. And we speak very little of what happens to us when we become parents. In my case, it was a big emotional earthquake: in the blink of an eye, this event broke the shell that I had been building throughout my life, transforming me into a more fragile and vulnerable being. It also made me rethink my relationship with my own parents. Because one cannot be a father without the memory of being a son...

Five years later, after finding a new balance that reinforced my foundations, I needed to understand what had happened to me and share it through photography. That's when FARAWAY SO CLOSE was born.

I started to go into the forest. At first, for the simple pleasure of walking aimlessly, listening and observing. And gradually with the increasing awareness that I was looking for something, but unsure of what that was.

I also began to document this process, creating a photo diary of my trip. Sometimes I went walking alone, and sometimes with my daughter.

The forest therefore became the symbolic territory where realities resonate as distant in time and space as they are near emotionally. A trip back and forth between my present and my childhood memories to try ultimately to unite the roles of father and son, in search of my own identity.

And this exercise inevitably describes the border between reality and fiction (like my pictures, some of which are “found” and some “staged”), because the passing of time pushes the truth into forgetfulness and maximizes the imagination.

The background

In 2014, thanks to a number of patrons who supported the project, I published my first photo book DEAR NEIGHBOR, a social x-ray of my neighbourhood "Mas Sauro" in the Collserola forest (a national park that surrounds Barcelona). By photographing and interviewing each one of my neighbours. I was actually trying to understand who I am through the people that surround me, in the plart of the world I had chosen to live in. There is a strong link between the two projects: the search for identity.

In FARAWAY SO CLOSE I'm wondering who I am, but this time through my experience of fatherhood, and my childhood memories. It is about memory and origins, but also about the passing of time, and the physical and spiritual nature of life.

This is definitely a more abstract project, in which I investigate the poetic possibilities of photographic language, so I am working on a very different level. And despite being maybe more difficult to understand, I believe its mystery is precisely its appeal.

The international career

In mid-2015, I began to post pictures from FARAWAY SO CLOSE online and submit them to competitions and festivals. These are some of the international awards it has won since:

PHOTOGENIC Festival - Best Emerging Photographer (Spain)

NEXOFOTO, Ibero-American Photography Contest - Honorable Mention, Best Five Photographers (Chile)

ESPY Photoaward - Finalist, Best 40 Photographers (UK)

PMMUSEUM, Photographic Museum of Humanity - Photographer of the Day (USA)

ATHENS Photo Festival - Finalist (Greece)

BIPA, Barcelona International Photography Award (ValidFoto and LensCulture) - Finalist, Best 50 Photographers (Spain)

DOCFIELD Dummy Award - Selected (Spain)

Part of the work has also been exhibited in galleries in the UK, Chile and Spain.

What will the book look like?

This will be a photographic book measuring about 8x12", a unique object in a limited edition of 400 numbered and signed copies. It will have about 70 pages printed in offset with high quality paper including:

  • 35 black and white photographs (approx.).

  • Edition by curator Silvia Omedes.

  • Design by Inés Casals.

In the last six months I have produced 3 different models of the book, in in a search to find the format that best enhances the nature of the work (size, binding, paper, finishing, cover, sequencing, etc.). Here are two images of the third one, which is undoubtedly the one that comes closest to what the final book will look like.

What will then money be used for?

All the contributions will cover the costs of designing and printing the book.

When will you have the book in your hands?

We are currently designing the book. Our intention is to go to press in April 2016 and make the deliveries in May.

Why participate in the project? 10 reasons ...

1 - Because helping to make the dream of another person come true fills you with satisfaction.

2 - Because there will be only 400 copies of this book in the world, and one of them will be yours.

3 - Because books accompany us our whole lives.

4 - Because I still believe that with enthusiasm and work, any dream can become true.

5 - Because we are surrounded by noise, and it is increasingly necessary to raise a voice in defense of the poetic and the pursuit of beauty as essential food for the soul.

6 - Because limits are only mental barriers we create ourselves.

7 - Because we need to establish personal relationships, on a one-to-one basis, and uniting dreams collectively, we can go much further.

8 - Because maybe one day you will open the door of your house and find me there with your book in my hand. With my previous project DEAR NEIGHBOR, I decided to deliver many of the books personally, and I'll never forget the look of surprise and joy on each one of those peoples faces...

9 – Because I got to meet a lot of interesting people, and the process made me feel very loved. And as the song says: "Everyone gives what they receive and then gets what they give."

10 - Because I assure you that the experience of becoming patrons and being part of the process of creating and producing a book is amazing!

**With your contribution you can make my second book a reality...

Thank you for supporting and sharing my project!

Together we will succeed!!! **

You can see a selection of images on my website: www.alexllovet.com

FAQ

There are none published yet.

Do you have any other queries or questions?

Ask the author

5 comments

If you are already a sponsor, please Log in to comment.

  • Carmen Alvarez

    Carmen Alvarez

    over 10 years

    Hola Alex, soy Carmen Cecilia Alvarez, hoy fui a recoger el libro que me has mandado pero no me lo dan porque viene a mi nombre completo, pero en el carnet solo tengo Carmen. Podrías ponerte en contacto conmigo para pedir mandes un fax a correos.

  • Alex Llovet

    Alex Llovet
    Author

    over 10 years

    Hola,

    Buena pregunta!

    Será un libro estrictamente fotográfico.

    No quiero que su interpretación se vea condicionada por un texto...

    Así que en este caso, las imágenes hablarán por si solas!

    Un saludo.

  • Marco

    Marco

    over 10 years

    Hola Alex, mi pregunta es si habrá algún tipo de texto que acompañe al trabajo visual, y en ese caso de que tipo será.

    Gracias y mucha suerte!

  • Alex Llovet

    Alex Llovet
    Author

    over 10 years

    Hi,

    There is no problem!

    I've checked the price of the shipment, and it would cost me 15€.

    As there is no particular pledge option for such a shipment, you could pledge the 30€ option (1 book with shipment to Spain) + the 10 € option (4 postcards), making a total of 40€.

    And I would then be very happy to send you the book to Australia!

    Thanx very much!!!

  • manuel

    manuel

    over 10 years

    Will you ship to Australia.

    Gracias y saludos

Go back to all the updates

#05 / CONVERSACIONES CONMIGO MISMO

Hola a tod@s!

Solo faltan 24 horas para finalizar esta campaña. Ya hace unos días que conseguimos el objetivo y ¡ayer llegamos a los 100 mecenas! De nuevo, ¡¡¡Gracias!!!

Hoy quería enseñaros una de esas cosas que anotas en tu cuaderno personal para ordenar las ideas, una parte más del proceso creativo que te ayuda a avanzar pero está destinada a permanecer en la sombra. No obstante, tras recibir numerosos mensajes preguntándome sobre diversos aspectos de este trabajo hace unas semanas pensé que sería divertido responder haciendo público este documento tan personal, y lo publiqué en mi página web. Se trata de una entrevista que me hice a mi mismo hace unos meses y que ayuda a descifrar ciertos aspectos de Faraway so close... ¡Espero que me perdonéis este ejercicio un tanto egocéntrico!

¿De qué trata tu nuevo trabajo “Faraway so close”?
“Faraway so close” es el diario de un viaje. Un viaje muy íntimo acompañado de mi hija, que transcurre en el bosque. Un viaje que va y viene entre mi presente y mis recuerdos de infancia, para intentar cohesionar el rol de padre con el de hijo en busca de mi propia identidad.

Se habla muy poco de lo que sentimos al convertirnos en padres. En mi caso supuso un gran terremoto emocional. En un abrir y cerrar de ojos, aquel acontecimiento destruyó la sólida coraza que había ido construyendo a lo largo de toda mi vida, y me convirtió en un ser más frágil y vulnerable. Además, me hizo replantear la relación con mis propios padres, porque no se puede ser padre sin volver a ser hijo... Cinco años más tarde, con los cimientos reforzados y habiendo encontrado nuevos equilibrios, necesitaba entender lo que me había ocurrido y compartirlo a través de la fotografía.

En definitiva estoy hablando de la memoria, de los orígenes, del tiempo, y de la naturaleza física y espiritual de la vida.

¿Porqué transcurre íntegramente en el bosque?

Por su oscuridad y su arraigamiento profundo, el bosque simboliza lo inconsciente, y un espacio mágico ancestral donde conectar con los poderes elementales que en él residen, y reencontrarse con partes desconocidas u olvidadas de nuestra alma. El bosque se convierte así en el territorio simbólico donde resuenan realidades tan lejanas en el tiempo y en el espacio, como cercanas emocionalmente.

Hace poco leí que en Japón combaten el estrés dándose “baños de bosque”. Lo llaman “Shinrin-Yoku” y consiste en dar regularmente paseos por el bosque, dejando que la naturaleza entre por los cinco sentidos. Caminar dejándose inundar por los colores, los sonidos, los olores, las texturas y los sabores del entorno... Quizás, sin saberlo, escogí salir a caminar por el bosque, simplemente porque me hacía sentir bien, me relajaba y me conectaba con aspectos elementales de mi ser.

¿Es cierto que mezclas imágenes aparentemente reales o “encontradas” con otras que parecen manipuladas o “escenificadas”?

En general me interesa explorar los límites de lo ordinario. Además en este caso, el proyecto transcurre inevitablemente en la frontera entre la realidad y la ficción porque gira entorno a la memoria que es tan caprichosa como escurridiza. El paso de los años empuja las verdades hacia el olvido y potencia la imaginación.

Hace muchos años descubrí la psicomagia de Alejandro Jodorowsky y me impactó muchísimo. Al empezar a trabajar conscientemente en este proyecto, realicé algunas acciones en esa línea para luego fotografiarlas. Y claro, eran escenas totalmente premeditadas. Finalmente, ninguna de estas imágenes ha sobrevivido a la edición final del libro. Pero el recuerdo de aquellos ejercicios sobrevoló sin duda sobre otras fotografías, menos explícitas, pero en donde una sutil intervención provoca que te cuestiones si lo que estás viendo está o no manipulado, si es real o imaginario...

Y en definitiva, ¿qué mas da? Lo verdaderamente importante es que cada imagen resuene en el espectador, y genere contenidos y emociones por si misma, independientemente de cómo, porqué y por quién haya sido creada.

Sorprende un cambio formal y conceptual tan grande en relación a tu anterior trabajo “Querido vecino:”. ¿A qué es debido?

Existe un nexo muy fuerte entre ambos y es el tema de la identidad. En “Querido vecino:” trataba de entender quién soy a partir de quiénes me rodean en el barrio donde escogí vivir, una especie de “Dime con quién vas y te diré quién eres”. Con “Faraway so close” sigo buscándome, pero esta vez a partir de mi hija y de mis recuerdos de infancia.

Cada proyecto te exige un montón de decisiones estéticas y narrativas, y al final nuestras herramientas como fotógrafo no son tantas. Básicamente hay dos: dónde sitúas la cámara y cuándo disparas. QUERIDO VECINO: requería una unidad formal muy estricta. Por un lado, el hecho de repetir una y otra vez el mismo tipo de encuadre y el mismo punto de vista, sitúa en un mismo nivel a familias que pese a ser vecinas, tienen realidades socioeconómicas muy diferentes. Y por otro lado, el color refuerza el aspecto “realista” o antropológico del trabajo. En cambio FARAWAY SO CLOSE es un proyecto mucho más abstracto, donde indago en las posibilidades poéticas del lenguaje fotográfico, por lo que me sitúo en un plano formal muy diferente. En ese sentido, la edición y secuenciación de las imágenes ha cobrado mucha importancia, y el hecho de trabajar en blanco y negro potencia la atemporalidad de las imágenes y me ayuda a mezclar recuerdos con vivencias actuales. Es cierto que es un trabajo más difícil de descifrar y no creo que tenga una sola lectura sino tantas como lectores. Yo mismo sigo descubriendo un montón de cosas cuando lo veo y día a día sigue planteándome nuevas preguntas.

La grafía del título es un poco inquietante. ¿A qué hace alusión y porqué aparece escrito a mano y en inglés?

El título es a menudo lo primero que ve el lector en la portada de un libro, o en una reseña, por lo que se convierte en una pista, una herramienta para empezar a descifrarlo.
“Faraway so close” tiene varios niveles de lectura. El primero es el visual, el puramente plástico. El título lo escribió mi hija cuando tenía 4 años (ahora tiene 6) y estaba empezando a aprender a escribir, de ahí la inseguridad de su trazo que convierte las letras en entes irregulares e independientes... Además escribía sobre un papel reciclado, o sea una superficie que ya se usó, que ya tiene una historia a sus espaldas.

La segunda lectura, la más literal, sitúa de entrada al lector frente a una contradicción, un dualismo: “faraway” (muy lejos) junto a “so close” (tan cerca). ¿Qué puede estar a la vez muy lejos y tan cerca. ¿Los recuerdos? ¿Las personas? ¿Las emociones? Aquí ya empieza a quedar claro que el lector tendrá que poner de su parte para descifrar el libro. Esta no será una lectura pasiva sino que exigirá un esfuerzo por su parte.

El tercero es el idioma. Por un lado la palabra “faraway” me remite directamente a los cuentos (in a land far, far away...) y este trabajo tiene mucho de cuento. Y por otro lado, el inglés es el idioma materno de mi hija, por lo que me ayuda a trazar otro puente frente a una nueva y aparente contradicción: ¿la historia está explicada desde mi punto de vista? (tal y como sugieren las fotografías) ¿O bien desde el punto de vista de mi hija? (tal y como sugiere la presentación del título). En realidad, ambos puntos de vista acaban siendo uno solo pues mi hija también simboliza mi propia infancia.

Y finalmente, claro está, también es un guiño a la película homónima de Wim Wenders, de 1993.

¿Eres el músico que hace fotos o el fotógrafo que toca en un grupo?

Tras 15 años publicando discos y dando conciertos por todo el mundo, es inevitable que la mayoría de gente me considere músico. Pero lo cierto es que en este tiempo nunca he dejado de hacer fotos aunque no las haya publicado... En ese sentido, “Querido vecino:” (2014) fue mi primer trabajo fotográfico en forma de libro.

La verdad es que cada vez me importan menos las etiquetas. Quien me conoce sabe que siempre he vivido entregado a los procesos creativos, ya fuesen discos, textos, o series fotográficas. Para lo bueno y para lo malo, no entiendo mi vida sin la creación. Es simplemente una necesidad. Y en definitiva, el soporte o el medio es solo un canal para transmitir ideas y emociones. Cada uno tiene sus particularidades y te ayuda a revelar aspectos diferentes de un universo particular común. En mi caso la música, la escritura y la fotografía han sido siempre actividades complementarias, y en la mezcla de todas ellas espero que se intuya la persona que hay detrás, que se revele mi sentido de la Belleza y mi mirada sobre la Humanidad, con mis luces, mis sombras y todas mis contradicciones.

Y ya para acabar, ¿Cómo se te ocurre entrevistarte a ti mismo? ¿No tiene un punto algo egocéntrico?

Tienes toda la razón... ¡Ha sido un ejercicio totalmente egocéntrico! Pero es que lo más estimulante y los más difícil es siempre formular las preguntas adecuadas. Cuando encuentras una pregunta estás activando un montón de neuronas y empezando a trazar posibles caminos a seguir. ¡Las preguntas son brújulas vitales! Mientras que las respuestas varían de un día a otro y seguramente no sean tan importantes... Por eso trato de cuestionarme constantemente quién soy y porqué hago lo que hago.

De hecho, la idea de esta “entrevista” surge con un álbum de Bill Evans titulado “Conversations with myself” dónde dialoga musicalmente consigo mismo tocando primero un piano, para luego responderse con otro. Además los griegos ya lo tenían muy claro: conversar es la mejor manera de ordenar y hacer crecer las ideas. Así que si un día te despiertas de madrugada con la estúpida idea de entrevistarte a ti mismo, y se te empiezan a ocurrir un montón de preguntas, tal vez no sea una idea tan estúpida sino una oportunidad, y tal vez valga la pena levantarte y empezar a escribirlas...

3 comments

Log in or Sign up to comment this entry.

  • Begoña

    Begoña

    over 10 years

    Felicitats Alex!!

    En primer lloc pels teus treballs. En segon lloc per haver aconseguit fer realitat aquest projecte de "Faraway so close" i poderlo compartir. I per acabar per aquesta auto entrevista que ens mostra part de la teva personalitat i l'origen del llibre.

  • Mifua

    Mifua

    over 10 years

    Enhorabuena. No sabes cómo me siento de identificada con las cosas que dices.. Me has emocionado!! A seguir creciendo y a seguir compartiendo por favor..

  • Silvia

    Silvia

    over 10 years

    Buenos días!

    Felicidades Alex por conseguir tu objetivo.

    La self entrevista es muy interesante, estoy deseosa de ver el libro.

    Yo, como tía del autor, doy fe absoluta de que a Alex siempre siendo músico no ha dejado nunca de fotografiar!!

    Bravo!!!

#08 / ¡ENVÍOS REALIZADOS!

Hola a tod@s!

Solo quería comentaros que todos los libros, fotografías y postales han sido envíados. ¡De modo que en los próximos días tendríais que recibir vuestra recompensa!

Si la semana que viene aún no la tenéis, escribidme a través de Verkami y vemos lo que sucede.

De nuevo, ¡muchas gracias por ser mecenas de este proyecto tan especial para mi!

¡Espero que os guste el libro! Y por favor... ¡¡¡Contadme vuestras impresiones!!!

Un abrazo,

Alex.

read more

#07 / DESDE LA IMPRENTA

Hola de nuevo.

Quería compartir con vosotros algunas imágenes que tomé en SYL, la imprenta donde estamos haciendo el libro... ¡muy pronto en vuestras manos!

Saludos, Alex.

read more

#06 / PRESENTACIÓN DEL LIBRO Y EXPOSICIÓN

¡Hola a tod@s!

El viernes 6 de Mayo a las 19h presentaré el libro FARAWAY SO CLOSE en la Galería Víctor Lope de Barcelona (C/ Aribau 75). Me acompañarán Silvia Omedes (editora) e Inés Casals (diseñadora).

También inauguraremos la exposición del mismo trabajo que permanecerá en la galería durante tres semanas.

Los mecenas que optasteis por la recogida del libro podréis hacerlo en la misma galería ese día, o mientras dure la exposición.

Será un día muy, muy especial para mi. Y me encantaría romper con la distancia que nos separa en la red, y compartirlo con todos vosotros en persona...

¡Un fuerte abrazo!

Alex

read more

#05 / CONVERSACIONES CONMIGO MISMO

Hola a tod@s!

Solo faltan 24 horas para finalizar esta campaña. Ya hace unos días que conseguimos el objetivo y ¡ayer llegamos a los 100 mecenas! De nuevo, ¡¡¡Gracias!!!

Hoy quería enseñaros una de esas cosas que anotas en tu cuaderno personal para ordenar las ideas, una parte más del proceso creativo que te ayuda a avanzar pero está destinada a permanecer en la sombra. No obstante, tras recibir numerosos mensajes preguntándome sobre diversos aspectos de este trabajo hace unas semanas pensé que sería divertido responder haciendo público este documento tan personal, y lo publiqué en mi página web. Se trata de una entrevista que me hice a mi mismo hace unos meses y que ayuda a descifrar ciertos aspectos de Faraway so close... ¡Espero que me perdonéis este ejercicio un tanto egocéntrico!

¿De qué trata tu nuevo trabajo “Faraway so close”?
“Faraway so close” es el diario de un viaje. Un viaje muy íntimo acompañado de mi hija, que transcurre en el bosque. Un viaje que va y

read more

#04 / ¡¡¡GRACIAS!!!

Hola queridos mecenas,

Estoy muy contento de explicaros que ¡AYER CUMPLIMOS EL OBJETIVO!

Gracias a la confianza y al apoyo de todos y cada uno de vosotros, ¡lo hemos conseguido!

Entre todos habéis logrado que el libro Faraway so close vea la luz... y yo no tengo más que palabras de agradecimiento.

Muy pronto os explicaré detalles sobre la presentación y entrega de los libros, que tendrá lugar a principios de mayo en una galería de Barcelona.

Ahora estamos cerrando el diseño y en breve entraremos en imprenta, así que de momento vamos cumpliendo con el calendario previsto.

De nuevo ¡¡¡gracias, gracias, gracias!!!

Os envío un fuerte abrazo,

Alex.

read more

#03 / EDICIÓN Y DISEÑO

¡Hola a tod@s!

En la creación de un fotolibro, además del autor (fotógrafo), existen otras dos figuras absolutamente imprescindibles: el editor y el diseñador.

En el caso de FARAWAY SO CLOSE, se trata de dos mujeres que aportan tanto su experiencia profesional como su sensibilidad, y quería compartir con vosotros unas imágenes de sus respectivas mesas de trabajo.

La primera pertenece a la tercera sesión de edición realizada con Silvia Omedes, editora de FSC, en la sede de la Fundación Photographic Social Vision. Estamos escogiendo y descartando imágenes, o como decía hace un tiempo, jugando a ser dioses en este pequeño universo...

La segunda es en el estudio de Inés Casals, diseñadora del libro. En ella aparecen un

read more

#02 / FSC en EL PERIÓDICO

Hola de nuevo,

Me alegra mucho explicaros que hoy EL PERIÓDICO publica un excelente artículo de Carles Cols presentando FARAWAY SO CLOSE.

Y aquí os dejo el link para leerlo en su versión digital.

¡¡¡Seguimooosss!!!

read more

#01 / FSC en Radio4

Hola a tod@s!

Quiero inaugurar este blog dando las gracias a los más de 50 mecenas que ya formais parte de esta nueva aventura... ¡¡¡Gracias!!!
¡Habeis conseguido que lleguemos al 50% del objetivo en una semana!

Os dejo un link al podcast de la entrevista que me hicieron ayer en Radio4, donde desvelé algunos aspectos de Faraway so close:

FSC en Radio4

¡Seguimos!

read more
We use essential cookies to provide our service and third-party cookies to track the usage of the page. Cookie Policy